Afgelopen zondag was het zover. 10 april. Mijn eerste marathon. De marathon van Rotterdam. 42 kilometer lang hardlopen, waarvoor ik de afgelopen drie maanden samen met coach Niels getraind heb. Met ups en downs. Soms vol goede moed en energie, en soms helemaal leeg en kapot. Maar hoe dan ook: ik heb het gedaan! In 03:40:33 uur oftewel 05:14 minuten per kilometer. Afzien was het, maar ook focussen, genieten en mezelf super sterk voelen. I did it!

De week voor de marathon
Een super gek gevoel om twee weken van te voren nog maar heel weinig hard te lopen. Half uurtje hier, uurtje daar. Allemaal ter voorbereiding op de grote dag zodat je spieren uitgerust zijn en je ertegenaan kan. Gezond eten, geen alcohol, voldoende slaap, niet op hakken lopen en geen intensieve sporten of risicovolle activiteiten. Als een topsporter voor zijn wedstrijd, want dat ben je op dat moment ook even! Op donderdagavond nog een rondje versnellingen met Niels van Coach me Fit om even de spieren te prikkelen en de wedstrijd voor te bespreken. De dag ervoor nog een klein rondje vondelpark, lekker los lopen, en toen zat het schema erop. OP NAAR DE MARATHON!

Twee dagen voor de marathon
Op vrijdag begon ik met het opbouwen van mijn koolhydraten. Twee dagen lekkere pasta’s koken, brood voor de lunch en goed de buik vullen. Kwark voor snel opneembare eiwitten en veel water drinken. Honing, appelstroop, goede suikers om het af te maken. Zaterdag was de grote voorbereidingsdag: startbewijs ophalen, de voorpret was begonnen! Het parcours bestuderen: waar ben ik op welke kilometer? Herkenbare ijkpunten uitzoeken. Wie komen er aanmoedigen en waar staan die? Ik heb gezorgd dat mijn lieve familie en vrienden zich over de route verdeelden zodat ik ongeveer elke 5km of een waterpost had of een lief gezicht om naar uit te kijken.

De dag van de marathon
En toen was het zover. 06.45 ging de wekker. Rustig opstaan, sport kleren aantrekken die ik al klaar had gelegd, warme kleding er overheen. Grote kom havermout met amandelmelk (geen zuivel!), banaan, walnoten en honing ontbijten, thee drinken, frisse neus halen buiten, naar het toilet en op naar Rotterdam met een goed gevulde rugzak voor erna met hersteldrank, AA, proteinerepen, water, banaan en alles wat ik nodig zou kunnen hebben. Oja en met een extra veter, want je weet maar nooit. Met de auto naar Alexandrium, in een bomvolle metro vol sporters naar Beurs en toen op zoek naar mijn startvak: wave 1. Warme kleding uit, hesje aan met gelletjes in mijn zakken, startnummer opspelden, haar in een goede staart en hup het startvak in!

De race: 42km
Ik heb genoten en ben niet volledig kapot gegaan, eigenlijk heb ik gewoon heel erg goed gelopen, maar ik heb het wel zwaar gehad. Vanaf het begin eigenlijk. Eerlijk is eerlijk: wat een mentale strijd! Aanvankelijk had ik het natuurlijk niet zwaar met het hardlopen, maar met de juiste beslissingen nemen ten aanzien van de snelheid: hoe hard loop ik? Het voelt super goed dus ik kan harder, maar ik weet dat ik daar later spijt van krijg, dus dan maar zachter, maar eigenlijk is dat op dat moment vermoeiend want je wil gewoon gaan. Ik had van te voren besloten me op 05:15 te richten en dan wel te zien hoe ik me bij de 30km zou voelen of ik nog iets over zou hebben. Aanvankelijk had ik 05:00 in mijn hoofd, maar in de trainingen merkte ik dat daar precies een grens zat waarbij ik last kreeg van mijn knie – wat natuurlijk eigenlijk een teken is dat je lichaam het niet aan kan. En dus heb ik me daar vanaf het begin aan gehouden: heel constant tussen 05:08-05:12. Op naar de 5km, door naar de 10km, verder naar de 15km. Niet meer dan 5km vooruit kijken, een super goede tip van collega-blogger Annemerel die ik las in de Runners World. Rustig dribbelen bij de waterposten, echt even tijd nemen om te drinken. Een gelletje op 9 en 18 kilometer. Rond de 20km wilde ik een stukje banaan nemen voor extra energie, maar er werd geen banaan aangeboden bij de drinkpost! Had ik totaal niet verwacht. Dus naar 21km en 22km voelde ik me lichter en lichter worden in mijn hoofd tot ik in het publiek een onbekende vrouw met een banaan zag staan en die mij redde van de hongerklop. En weer door. Op de Erasmusbrug werd ik ingehaald door de pacers die naar een eindtijd van 03:30 renden. Mijn stiekeme streeftijd waarvan ik eigenlijk wist dat het niet haalbaar was. Een stuk ben ik met ze meegelopen (wie weet lukt het toch!), maar al snel besloot ik mijn eigen race te lopen. Ze gingen helaas maar waar gewoon net iets te hard voor mij. Een laatste cafeïne-gelletje op de 27km voor de nodige energiekick om het 10km rondje om de Kralingse plassen te overleven. Gelukkig scheen de zon volop en het was hartstikke druk bij dit zware laatste stuk van het parcours. Ik vond een ritme om door te blijven gaan, als een robot, met een verbeten hoofd (dat vertellen alle gemaakte marathon foto’s mij) en een blik op oneindig. Op naar 35km, de laatste keer drinken, alles doet pijn. De armen erbij om ieder lichaamsdeel te laten helpen bij deze laatste zware 7km. Op naar 40km – waar blijft dat fucking kilometerbord? Op naar 41km – je kan dit – gewoon blijven lopen, je eigen tempo, niet gaan versnellen. Ouders langs de kant, lachen als een boer met kiespijn. Op naar 42km, alles uit die armen en die benen halen, doorgaan. Nog 195 bonusmeters, de finish-poort die maar niet dichterbij lijkt te komen. En dan: bliep bliep over de tijdsmeting. En schreeuwen van de pijn. En de ontlading. Wat een gevecht, maar ook wat een overwinning. 03:40:33. I did it!

Dankwoord
Schermafbeelding 2016-04-13 om 09.51.18Ik hoop dat jullie hebben genoten van mijn trainingsverslag naar de marathon toe! Grote dank wil ik uitspreken naar mijn topsportcoach Niels Verwer van Coach me Fit. Zonder hem was dit nooit gelukt. En naar mijn schoonmoeder die mij ondersteunt heeft met anti-blessure massages, sportvoedingstips en mentale support. En naar mijn liefde die het voor elkaar heeft gekregen om op vijf plekken in het parcours te staan om mij aan te moedigen en de extra energie te geven die ik nodig had. Voorlopig was dit mijn laatste marathonblog, want ik ben niet van plan er snel weer eentje te lopen, maar ik vond het een ongelofelijk avontuur en hoop dat mijn valkuilen, tips en adviezen kunnen gebruiken om dit avontuur ook aan te gaan. Of het nu de hele, de halve of een kwart marathon is. Het is jouw wedstrijd!

Wil jij ook trainen met Niels?
Dat kan! Alle lezers van mijn blog krijgen de eerste Personal Training bij een serie van 5 trainingen gratis! Kijk voor meer informatie op coach me fit en mail Niels onder vermelding van ‘De Hippe Vegetariër’.

Wil jij misschien ook de marathon gaan lopen of heb je hier ervaring mee? Heb je tips voor mij of juist vragen? Brand los!

Summary
Marathon: de grote dag
Article Name
Marathon: de grote dag

NIEUWSBRIEF

Schrijf je nu in en ontvang GRATIS 20 pagina’s uit ons boek De Hippe Vegetariër!