Print Friendly, PDF & Email

Wereld Vegetarisme Dag. Dé dag natuurlijk om aandacht te besteden aan die typische vragen die niet-vegetariërs ons nog wel eens willen stellen. Hoe deal je daar nu mee? We gaven al eerder vijf tips voor vegetariërs op feestjes, want mensen kunnen het je nog wel eens lastig maken als je vegetariër bent. Wij geven tips hoe je met vragen en oordelen omgaat. Herken jij de situaties? 😉

Wat ben jij hypocriet!
Dit zul je vast herkennen: je hebt maanden gespaard voor je favoriete cowboy boots, bent apentrots omdat je een tof zadeltasje op de kop hebt getikt of bent stad en land afgereisd voor precies dát bikerjasje. Wat een teleurstelling als je vervolgens uit je euforische stemming wordt getrokken omdat je je moet verantwoorden dat je geen vlees eet, maar wel leer draagt. Ik voel met je mee, het heeft mij soms echt een minder leuk mens gemaakt. Ik voelde mij aangevallen, ging in de verdedigingsstand en heb zelfs een keer gezegd: “ik ga hier niet met jou over praten” toen er werd gezegd dat ik hypocriet was. Hoewel dit soort gesprekken echt onrust bij je los kunnen maken, is het ook een les. Hoe ga je hier nu mee om?

Niet oordelen
Als je deze vragen loskoppelt van ‘oordelen’, zou je eigenlijk kunnen zeggen dat de mensen geïnteresseerd in je zijn. Zij nemen de tijd om jou vragen te stellen, dus wij kunnen op z’n minst de tijd nemen om antwoord te geven. Je kunt proberen om deze antwoorden dan zelf ook niet-oordelend te formuleren. Dus rustig aangeven wat voor jou het verschil maakt, maar dat je bijvoorbeeld ook niet achter deze industrie staat. Waarom je dan wel leer kunt dragen? Bijvoorbeeld omdat je het ‘vlees’ van het dier niet voor je ziet, of omdat je voor je gezondheid geen vlees eet en dus geen moeite hebt het dragen van leer. De antwoorden van de ander, bijvoorbeeld: “Dat vind ik wel apart”, of dus “dat vind ik hypocriet”, kun je gewoon beantwoorden met: “oké”. Als de ander eindigt met een stellige eigen mening, is er eigenlijk geen nieuwe opening nodig. Je kunt het dan gewoon afronden, als jij je er tenminste bij neer kunt leggen dat jouw tafelgenoot het anders doet en er anders over denkt. Ieder zijn eigen mening, het gaat erom dat jij er zelf achter staat! 

Sta ik er zelf eigenlijk wel achter?
Als ik heel, heel eerlijk ben, dan moet ik zeggen dat ik mijn antwoorden soms ook lastig te verantwoorden vond. Als ik hardop zei: “Ik heb moeite met het eten van dode dieren, maar niet met het dragen ervan”, voelde dat eigenlijk helemaal niet goed. Ik wéét namelijk dat de manier waarop leer wordt geproduceerd, in mijn ogen, ook niet oké is. Toch doe ik het wel en eet ik bijvoorbeeld ook zuivel, terwijl ik ondertussen genoeg documentaires heb gezien waarvan de tranen in mijn ogen springen. Naar mijn idee gaat het over grenzen stellen: voor nu ligt mijn grens bij het eten van geen vlees. Een vega of vegan lifestyle is een proces en hoeft helemaal niet in één keer. En als je het houdt bij alleen geen vlees eten, dan ben je toch al super goed bezig? De natuur, de dieren, jouw lijf: alles wordt er beter van. Ga dus niet twijfelen door de vragen, maar zie het als een proces waarin je je eigen grenzen leert kennen. 

Geen verantwoording schuldig
Over die grenzen gesproken.. als vegetariër leer je als je geen ander om subtiel aan te geven waar je (al dan geen) behoefte aan hebt. Ik heb bijvoorbeeld ook veel gesprekken waarin ik mij juist helemaal niet hoef te verantwoorden waarom ik iets wel of niet eet of draag, maar de ander mij vertelt waarom hij/zij dat wel of niet kan. Dat fascineert mij altijd. Ik vertel dat ik vegetarisch eet, waarop de ander antwoord: “Dat zou ik écht niet kunnen hoor, ik vind het veel te lekker. Je zou eens moeten weten wat je mist!” Omdat jij zelf zo’n sterke visie hebt, kun je ‘gevaarlijk’ zijn voor anderen en gaan ze zichzelf verantwoorden en verdedigen. Hoe fijn is het om ze dan weer rustig in hun stoel te duwen en te zeggen: “Maar dat vraag ik ook helemaal niet van je. Ik weet wat ik mis wanneer ik geen vlees eet en ik vind het helemaal oké dat jij wel vlees eet.” Het is geweldig om te zien hoe de gesprekken dan lopen, terwijl jij dus stiekem gewoon hebt aangegeven dat zowel de ander als jij helemaal geen verantwoording schuldig bent.

Vega = hip
Nu lijkt het misschien alsof ik alle vleeseters over één kam scheer en dat ik alleen maar negatieve reacties heb gehad: dat is niet waar. Daarnaast heb ik ook stiekem gelachen om de onwetendheid van sommige mensen: “Maar, eet je dan ook geen kip?” Leuk om mensen dan kennis te laten maken met mijn (onze) visie. En eerlijk is eerlijk, we zijn nu echt gezegend met de hipheid van een vega(n) lifestyle. De hipste eettentjes, Instagram accounts, kookboeken en influencers zijn allemaal vegetarisch. Ik vind het heel tof dat steeds meer mensen inzien wat het effect is wanneer we minder vlees eten, maar ook dat we (ja, we!) het met z’n allen hip hebben kunnen maken. Je mag trots zijn op jezelf, dat je werkt aan een beter milieu, maar dus ook aan jezelf. 

Hoe ga jij met deze situaties om? Zijn ze herkenbaar? Laat het ons weten in een reactie op de website, Facebook of Twitter. We zijn benieuwd!

Summary
Zó ga je om met typische vragen en oordelen over vegetariërs
Article Name
Zó ga je om met typische vragen en oordelen over vegetariërs
Description
Mensen kunnen het je nog wel eens lastig maken als je vegetariër bent. Wij geven tips hoe je met vragen en oordelen omgaat. Herken jij de situaties? ;)
Author

NIEUWSBRIEF

Schrijf je nu in en ontvang GRATIS 20 pagina’s uit ons boek De Hippe Vegetariër!